SAYE

   شاهکاری دیگر در شعر و ادبیاتِ زاگرُس نشینان  :          نِسَه (سایه)      وِی زِه رَه وُ رِسیده خزونُم    تیرِغم زَی وِدَر کِه نِشوُنُم    چی نِسَه اِی نِشوُن وَس وِه دِینُم    چه زِه ...

 

 شاهکاری دیگر در شعر و ادبیاتِ زاگرُس نشینان  :

 

       نِسَه (سایه)

 

   وِی زِه رَه وُ رِسیده خزونُم

   تیرِغم زَی وِدَر کِه نِشوُنُم

   چی نِسَه اِی نِشوُن وَس وِه دِینُم

   چه زِه اِی دل اِخوا ، مو نَدوُنُم

   تَنگ اُوِیدِه دِلُم ، آسِماری !

   داغ و دَردِ دِلُم وا دِرارِی

   خوام بِگُم مو زِه اِی حالِ زارُم

   هَی ایتَرسُم که طاقت نَیاری

   تَش نَها روزگار وِه اِی لاشُم

   عُمریه  عاشقِ او تِیاشُم

   اَر زِه تَی مو بِره وُ گُروُسه

   هر کُجه که بِرِه مَم وا باشُم

   مُردُمِه مو دِییه نا نَِدارُم

   وِل  و وَیلوُن مِن اِی شَوُوِه تارُم

   اِسپی اُوِی همه مِی و رِیشُم

   تِی وِه رَهتُم بِیَو  وا دِیارُم  .

 

                            داوود جمشیدیان ، مُتِخَلّص به ( سِتین )

                               آذرماه 1398


برچسب ها:

  

-

اِی

-

زِه

-

مو

-

وِه

-

وا

-

زِه اِی

-

مشاهده منبع

font_download تبلیغات متنی

keyboard_arrow_up