قِصه ی عشق

     هرگاه در خلوت تنهایی ام غرق میشوم ،      دلم تو را میخواهد ،      قلم و دفتر شعرم را برمیدارم ،      و ذهنم را در طلاطم ، امواج سهمگین خیال تو رها ...

 

   هرگاه در خلوت تنهایی ام غرق میشوم ،

 

   دلم تو را میخواهد ،

 

   قلم و دفتر شعرم را برمیدارم ،

 

   و ذهنم را در طلاطم ، امواج سهمگین خیال تو رها میکنم .

 

   سوختن شمعِ میان شمعدانی کنارم را می نگرم ،

 

   با خودم میگویم :

 

   چه زود میگذرند لحظه ها ،

 

   و چه زود به پایان میرسد ،

 

   قصه ی  عشق من و تو  .

 

                                          شاعر معاصر : داوود جمشیدیان ، متخلّص به سِتین


برچسب ها:

  

-

چه زود

-

مشاهده منبع

font_download تبلیغات متنی

keyboard_arrow_up