AMIR REZA

         برایِ پسرم ( امیر رضا )  :                        امیرِ من      آمد گُلی به دنیا ، از مِلکِ بختیاری    شاداب رُخ ، شِکُفته ، چون نوگُلِ بهاری    ...

 

       برایِ پسرم ( امیر رضا )  :

 

                     امیرِ من

 

   آمد گُلی به دنیا ، از مِلکِ بختیاری

   شاداب رُخ ، شِکُفته ، چون نوگُلِ بهاری

   رویَش چو ماهِ تابان ، قَدَش چو شاخِ شِمشاد

   از قامت استوار است ، چون کوهِ آسِماری

   گشته رها چو شیری ، از بیشه زارِ زاگرُس

   تا حک کُنَد به عالَم، یک نامِ ماندگاری

   بعد از گذشتِ نُه ماه ، از رَه رسیده اکنون

  رها نموده ما را  ،  از بُغضِ انتظاری

   با اِقتباس زِ نامِ  نیکِ شَهِ خُراسان

    رضا لقب گرفته ،  این عشقِ تَه تَغاری

   دُردانه ی پدر شد ، امیر رضایِ خوش نام

   تا که ز دل بر آرَد ، ایامِ غمگُساری

   ما را چه حالِ خوبیست ! ، در باورِ زمانه

   بهتر از این چه باشد؟ ، اینگونه افتخاری

   سِتین ! ، بِبال بر خود ، در این وِلایتِ عشق

   نزدِ امامِ هشتم ( ع ) ، یک عُمر هَمجواری .

                 یا مولایم :  امام رضا ( ع )                              

  شاعر مُعاصر : داوود جمشیدیان ، مُتِخلّص به<< سِتین>>

            اسفند ماه 1398 --- خراسان رضوی ( مشهد )


برچسب ها:

  

-

رضا

-

         

-

چو

-

   تا

-

مشاهده منبع

font_download تبلیغات متنی

keyboard_arrow_up